تبلیغات
برکه معرفت - روزه 25 ساعته در آیین یهود
"همیشه می توان تولدی دوباره داشت..به روز شدن شبهای یکشنبه "

روزه در كلام عبری، تعنیت به معنی رنج دادن جان نامیده می شود كه وجه تسمیه آن خودداری از خوردن و آشامیدن طی روز ( شرعی) است.

محدود كردن انسان در خودداری از اعمال ساده زندگی  مثل خوردن و آشامیدن، او را وادار به تفكر و بررسی شفاف‏تر روش‏ ها و اهداف زندگی خود می كند. ماهی تا زمانی  كه در آب است، معنی آب را نمی ‏داند، اما اگر لحظه ای از محیط آبی خود  خارج ‏شود، معنی آب را درك خواهد كرد.

اهداف روزه (های واجب) در یهود را می توان به ۳ بخش تقسیم كرد (كه یك روزه می تواند بیش از یك هدف را دنبال كند):

1.  توبه و طلب بخشش   

2.  یادآوری یك مناسبت و یا سوگواری

3.  تلاش برای تحقق یك آرزو یا استجابت حاجت

روزه یوم کیپور

اولین و معروف ترین روزه یهودیان، روزه یوم كیپور نام دارد. این روزه با هدف بخشش گناهان (میان انسان و خداوند) انجام می شود و تنها روزه ای است كه دستور مستقیم خداوند در تورات درباره آن صادر شده است:

برای شما قانون ابدی باشد كه در دهمین روز از ماه هفتم (عبری) جان‏ های خود را رنج دهید (روزه بگیرید) .... زیرا در این روز برای شما طلب عفو می شود .... (و در صورت توبه)  از تمام خطاهایی كه نسبت به خداوند مرتكب شده‏ ید، مبرا می شوید ( لاویان 16: 29-31).

ریشه این روزه، به عفو بنی اسرائیل از جانب خداوند در صحرای سینا بازمی گردد. حضرت موسی اولین بار، چهل روز در كوه سینا توقف كرد تا تورات را دریافت نمود (۱۰ فرمان)، و پس از بازگشت از كوه، تمرد گروهی از بنی اسرائیل را مشاهده كرد. پس از توبیخ قوم و پشیمانی آنها، چهل روز دیگر در بالی كوه برای قوم طلب عفو كرد و پس از آن، به فرمان خداوند، ۴۰ روز دیگر در بالی كوه رفت تا برای دومین بار لوح ده فرمان را دریافت كرد. موسی در دهم ماه هفتم از كوه پایین آمد و چون این روز برای بنی اسرائیل، نشان عفو خطاهای آنها از سوی خداوند بود، این روز به عنوان یوم كیپور یعنی روز بخشش گناهان تعیین شد.

یهودیان جهان در این روز كه مهم‏ترین روز تقویم عبری محسوب می گردد، روزه ۲۵ ساعته (غروب تا غروب ) گرفته و از انجام هر كاری دست كشیده و تمام وقت در كنیساها، به عبادت می پردازند. [به عبارتی نیم ساعت قبل از غروب تا نیم ساعت بعد از غروب روز بعد روزه می گیرند.]

دومین سری از روزه‏ های واجب یهودیان، ۴ نوبت روزه‏ هایی هستند كه پس از ویرانی معبد بیت‏المقدس از طرف انبیا و علمای بنی اسرائیل به نشانه سوگواری برای این جامعه مقرر شدند.

سرزمین اسرائیل، شهر اورشلیم و معبد بیت‏المقدس ركن اصلی عبادات و اعتقادات یهود را تشكیل می دهند. پس از ویرانی نهایی بیت‏المقدس در حدود سال ۷۰ میلادی و تبعید یهودیان از آن سرزمین، ۴ نوبت روزه به نام‏ های گدلیا، دهم طبت، 17 تموز و 9 آو ( 25 ساعته)  به نشانه یادبود و سوگواری برای این واقعه بر یهودیان واجب شد.

سومین شكل روزه، روزه استر است. این نشانه نوعی روزه است كه به منظور طلب حاجت و استجابت دعا صورت می گرفت. در حدود 2300 سال پیش كه یهودیان از زمان كوروش در ایران ساكن شده بودند، دختری یهودی ملكه دربار خشیارشا شد. در آن دوران یكی از وزرا نقشه قتل‏ عام یهودیان را طرح كرد كه با هوشیاری استر و یكی از انبیای یهود به نام مُردخای این نقشه باطل شد. استر برای موفقیت در ابطال این توطئه، از یهودیان ایران خواست كه 3 روز روزه بگیرند و از خداوند طلب بخشش و كمك نمایند. پس از آن، روزه استر به یادبود این واقعه بر یهودیان واجب گشت.

روزه‏ های مستحب :

1.        روزه آدینه پسح :  این روزه مختص پسران و مردان نخست زاده خانواده است كه به یادبود ضربت خداوند به نخست زاده های مصریان در هنگام آستانه خروج بنی اسرائیل از مصر و مصونیت عبرانیان از این ضربت صورت می گیرد.

2.        در ایام خاص از سال به ویژه ماه الول ، روزهای دوشنبه و پنجشنبه روزه گرفته می شود.

3.       روزهای آدینه ماه نو عبری ( روز قبل از حلول ماه قمری).

4.        عروس و داماد در روز عروسی یا روز قبل از آن به مناسبت شروع زندگی جدید و به منظور توبه از گناهان گذشته در صورت امكان روزه می گیرند.

5.        كسی كه خواب آشفته ای دیده است و آن را نشان بدی می داند، روز بعد به خاطر كفاره گناهان و رفع مصیبت روزه می گیرد.

6.       برخی رسم دارند كه در سالروز درگذشت والدین خود یا سالروز درگذشت عالمی عالی‏رتبه دینی روزه بگیرند.

7.       در مواقع خاصی مانند احتمال وقوع بلایی طبیعی یا بروز خشكسالی و نظیر آن، بنا به حكم مرجع دینی، روزه جماعتی بر یهودیان منطقه ای خاص مقرر می شود.

آداب روزه و شرایط آن :

در شریعت یهود، كلیه واجبات دینی برای دختران از سن 12 سالگی و برای پسران از 13 سالگی شروع گشته و اجباری است.

روزه نیز مشمول این حكم است. كلیه روزه‏ های مورد بحث اعم از واجب و مستحب به غیر از 2 مورد یوم كیپور و روزه نهم آو( كه 25 ساعته و از غروب تا غروب هستند)، همگی از ماقبل سپیده صبح تا تاریكی كامل هوا برگزار می شوند ( هرچند كه رسم است پس از خوابیدن شب قبل، چیزی خورده نشود). به غیر از 2 روزه یاد شده كه استثناء هستند، تقریباً غیر از خوردن و آشامیدن، هیچ گونه محدودیت دیگری اعمال نمی شود. در روزه‏ ها، مواردی به مراسم نمازهای روزانه اضافه می شوند.

غیر از روزه بزرگ یوم كیپور كه تاكید ویژه ای بر انجام آن صورت می گیرد، در همه روزه‏ ها، بیماران و افراد ضعیف و زنان باردار یا شیرده از روزه‏ ها معاف هستند.

در ایام عید و روزهای شنبه و روزهای اول ماه نو عبری، گرفتن روزه ممنوع است [چون روز عید است].

 پذیرش روزه :

هر چند كه روزه در یهود (تعنیت) معنی تحت‏اللفظی «رنج دادن جان» را داراست،  اما هدف اصلی آن همان گونه كه ذكر شد، یادآوری موضوع‏های معین در شرایط ویژه روزه است. لذا آمادگی جسمانی برای روزه بسیار با اهمیت شمرده شده است. به خصوص درباره روزه بزرگ یوم كیپور، در احكام دینی، صرف خوراك مفصل قبل از شروع این روزه، بسیار با ارزش و مستوجب ثواب شمرده شده است، زیرا فرد را برای اجری یك فرمان الهی آماده می سازد. نیز درباره روزه‏ هایی كه جنبه توبه دارند به كرات این نكته گوشزد شده است كه روزه توبه، تنها مختص روابط انسان و خداوند است و چنانچه انسانی، نسبت به همنوعان خود گناهكار باشد، تا زمان رفع كدورت و احقاق حقوق آنها، روزه و توبه او به درگاه خداوند بی‏اثر خواهد بود.

و در پیان، جمله ای معروف است از حضرت اشعیای نبی كه از قول خداوند هدف واقعی روزه را به بنی اسرائیل تذكر می دهد كه روزه مورد قبول خداوند، رنج انسان‏ های روزه‏دار و تعظیم و تكریم ریاكارانه آنها در زمان روزه نیست، بلكه برداشتن یوغ ظلم و رهایی بخشیدن به ضعفا و مظلومان به عنوان حاصل عملی این احكام و مراسم، مورد نظر خداوند و انبیای اوست (اشعیا 58: 3-7).

منبع: فرهنگ و بینش یهود – سال اول نظام جدید آموزش متوسطه (با اصلاح و تلخیص).





برچسب ها: تعنیت، روزه در ادیان، روزه در یهودیت،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : یکشنبه 15 مرداد 1391 | توسط : احمد | نظرات()